مشغول ورق زدن! صفحات اینترنت بودم که به تازه های ادبی دوستم مجتبا  مهربان رسیدم که کاری است الحق ماندگار، خبرهای خوبی داشت، از فراخوان کنگره مردمی و تأثیر گذار میلاد آفتاب که در وبلاگ شاعر ارجمند سعید بیابانکی درج شده تا انبوه مطالبی که پیرامون شخصیت مولانا در روزهای اخیر از سوی این و آن گفته شده است.

بله، گویاا امسال به سلامتی سال مولانا نام گرفته است. روزهای پایانی پاییز گذشته توفیق آن را داشتیم در رکاب شاعران ارجمند این سرزمین، به زیارت مزار ملکوتی حضرت مولانا نایل شوم. قونیه شهری زیبا و دوست داشتنی بود. مردم آنجا اکثراً نمی دانستند که این آرامگاه زیبا و باشکوه، مزار شاعری است اندیشمند و البته اهل دل.

بامدادان پیرمردی را دیدم که روبروی آرامگاه ایستاده بود و دستهایش را به سوی آسمان برده بود و دعا می کرد. یعنی او و بقیه مردم، اکثراً مولانا را یک قدیس و مرد معنوی می دانستند و خیلی ها حتا از شاعری اش خبر نداشتند. به طور کلی تغییر خط در ترکیه اثر خودش را گذاشته و متأسفانه مردم و حتا مسوولان در این زمینه کم اطلاع هستند. حتا شنیدیم که وزیر فرهنگ ترکیه گفته بود در سال مولانا می خواهیم مثنوی را به بیست زبان زنده دنیا از جمله زبان فارسی ترجمه کنیم!!! باور کنید این حرف شوخی نبود و واقعیتی تلخ بود.

نوبه ی قبل هم در این کانون نوشتم که ما به گذشتگانمان کم توجه و بی توجهیم. مولانا گنج بزرگی است که بهره مندی مادی اش نصیب ترکیه شده است. انبوه گردشگران سالانه وارد این کشوری شوند و بسیاری به دیدار مولانا و سماع می روند. سماعی که آنجا دریافتیم یک مراسم صرفاً عرفانی نیست بلکه مانند گروه های نمایش در مملکت ما، آنجا هم گروه های نمایشی وجود دارد که سماع را اجرا می کنند و مثلاً برای ما گروه شهرداری قونیه سماع را اجرا کرد.

باری درآمد مالی اش برای ترک ها، آیا ما نمی توانیم و نباید طالب و در پی بهره مندی معنوی از این مهم باشیم؟!