تبليغاتX
شعر و ادبیات پارسی
شعر و ادبیات پارسی

نباشد همي نيك و بد پايدار

                                         همان به كه نيكي بود يادگار

سخن از تو ماند همي يادگار

                                        سخن را چنين خوار مايه مدار               فردوسي

 

|+| نوشته شده توسط کیوان حسین زاده در جمعه 31 فروردین1386 ساعت 0:3 |

گر رود دیده و عقل و خرد و جان تو مرو

که مرا دیدن تو خوشتر از ایشان تو مرو

 هشت طومــــــــار دل ما به درازی ابد

بر نوشته ز سرش تا سوی پایان تو مرو                مولانا

|+| نوشته شده توسط کیوان حسین زاده در شنبه 25 فروردین1386 ساعت 17:7 |

چون بحر بجوشيد و چون چنگ بخروشيد و خاموش نباشيد كه حافظ مي فرمايد:

عاقبت منزل ما وادي خاموشان است.

و نيز عطار مي فرمايد:

چون چنگ همه خروش مي بايد بود

چون بحر هزار جوش مي بايد بود

اي همنفسان بسي بگفتيم و شديم

زيرا كه بسي خموش مي بايد بود

 

|+| نوشته شده توسط کیوان حسین زاده در شنبه 25 فروردین1386 ساعت 16:21 |

            جهان قرآن مصور است و در آن آيه ها به جاي آنكه بنشينند

                                         ايستاده اند.  سلمان هراتي

 

|+| نوشته شده توسط کیوان حسین زاده در شنبه 25 فروردین1386 ساعت 16:20 |

چند وقت پيش فال حافظ گرفتم.مي دونيد چي اومد؟

 

صلاح كار كجا و من خراب كجا

ببين تفاوت ره كز كجاست تا به كجا

|+| نوشته شده توسط کیوان حسین زاده در شنبه 25 فروردین1386 ساعت 16:20 |

رضا به داده بده و جبين گره بگشا كه بر من و تو در اختيار نگشاده است غلام همت آنم كه زير چرخ كبود زهر چه رنگ تعلق پذيرد آزاد است حافظ عيب رندان مكن اي زاهد پاكيزه سرشت كه گناه دگران بر تو نخواهند نوشت من اگر نيكم و گر بد تو برو خود را باش هر كسي آن درود عاقبت كار كه كشت حافظ چو در رويت بخندد گل مشو در دامش اي بلبل كه بر گل اعتمادي نيست گر حسن جهان دارد عطار-منطق الطير
|+| نوشته شده توسط کیوان حسین زاده در شنبه 25 فروردین1386 ساعت 16:20 |

رضا به داده بده و جبين گره بگشا

كه بر من و تو در اختيار نگشاده است

 غلام همت آنم كه زير چرخ كبود

 زهر چه رنگ تعلق پذيرد آزاد است

 حافظ

 عيب رندان مكن اي زاهد پاكيزه سرشت

 كه گناه دگران بر تو نخواهند نوشت

من اگر نيكم و گر بد تو برو خود را باش

 هر كسي آن درود عاقبت كار كه كشت                        حافظ

 چو در رويت بخندد گل مشو در دامش اي بلبل

 كه بر گل اعتمادي نيست گر حسن جهان دارد               عطار-منطق الطير

|+| نوشته شده توسط کیوان حسین زاده در شنبه 25 فروردین1386 ساعت 16:20 |

|+| نوشته شده توسط کیوان حسین زاده در جمعه 24 فروردین1386 ساعت 20:22 |

|+| نوشته شده توسط کیوان حسین زاده در جمعه 24 فروردین1386 ساعت 20:19 |

این هم شعری به سبک نیمایی

باد شاخه ها را مجبور كرد تا برقصند

 

اما نمي دانست كه خود مجبور به وزش است

 

باد خود نمي دانست از كجا آمده

 

يا از اين دنيا چه مي خواهد

 

اما مي دانست كه آمده تا برود

 

مي رفت تا بلندي ها

 

تا بي كران ها

 

تا سپيدي ها

 

مي خواست بر رنگين كمان سر بخورد

 

تا چند رنگي را حس كند

 

بايد مير فت تا نقطه شروع

 

در كنار آن سكوت ابدي

 

شايد دوباره زنده شدني در كار بود

 

|+| نوشته شده توسط کیوان حسین زاده در جمعه 24 فروردین1386 ساعت 19:30 |

این هم شعری که برای فصل بهار سروده شده

چو لعل و چو ياقوت و چون عقيق

                                            به ظرافت صنع خداي دقيق

اين همه زيبايي كه بر سر شاخه است

                            

                                كرم است و لطف خدا بخشنده بي دريغ

                                                                 

                                                           < کیوان >

|+| نوشته شده توسط کیوان حسین زاده در جمعه 24 فروردین1386 ساعت 19:28 |